Mijn beleven
Ik ben geboren (1956) als enig kind van oude ouders in Den Haag. Mijn moeder was docent Klassieke Talen en mijn vader was wat je tegenwoordig een interim manager zou noemen. Het omgaan met leeftijdgenoten was voor mij opwindend. Op de lagere school behoorde ik tot de besten van de klas (1960-1968). Ik heb het er leuk gehad. Op de middelbare school ben ik lui geworden en was ik meer een toeschouwer dan een deelnemer (1968-1974). In mijn studentenleven was ik temidden van mijn leeftijdgenoten. Ik heb er goede herinneringen aan.
Mijn afstudeerstage bracht me een jaar bij IBM in Zuid Engeland (1981). Het vormde een mooie breuk met het studentenleven van roken, drank en uitgaan. Ik voelde me thuis in het prachtige landschap en bij de excentrieke Engelsen.
Ik vond het leuk om na mijn studie bij het IPO in Eindhoven te werken (1983-1986). Veel enthousiaste mensen. We zongen in een koortje, vierden Sinterklaas en er was in de (verplichte!) koffie-en theepauzes veel ruimte voor filosofische gesprekken.
Ik ging samenwonen en kreeg 3 kinderen, een dochter (1987) en een tweeling zoons (1990). Vlak voor de geboorte van de tweeling overleed mijn vader op 86 jarige leeftijd. Het leven van een werkende moeder ervoer ik meer als 'geleefd worden' dan als leven, geleefd worden door de klok en door anderen. Alle 'leuke dingen' die ik deed, maakten het alleen nog drukker en versnipperder. Ik raakte uitgeput.
Uieindelijk ben ik gescheiden.
Het duurde enige tijd voordat ik mij weer hervond op een fundamentelere manier.
In 2005 overleed mijn moeder op 91 jarige leeftijd en ging mijn dochter het huis uit om te studeren. In 2008 gingen ook mijn twee zoons studeren en ben ik de eerste groep gestart in Venlo voor de Academie voor Counselling en Coaching. Mijn eigen methode van counsellen ontwikkelt zich en af en toe voel ik nu de neiging deze ook met anderen te delen in welke vorm dan ook (lezing, boek, video).
Ongemerkt ben ik bezig met oogsten.