Lichaamswerk
Toen ik onder de invloed van zwangerschappen en borstvoeding meer lichaam dan hoofd was, omschreef ik mijn universitaire (mannelijke) collega's wel als 'kopvoeters'. Kopvoeters worden de poppetjes genoemd zoals kleine kinderen ze tekenen: armen en benen tekenen zij direkt aan het hoofd vast. Als docent gynaecologisch onderzoek werkte ik met mijn lichaam. Dat was directer, dichter op mijn huid in elk opzicht. In die tijd besloot ik ook op te houden met schrijven (vooral van wetenschappelijke artikelen!) en van nu af aan alleen nog maar te praten.