Visie
Moeilijkheden in het leven zie ik als manifestaties van dat leven. Het zijn voor mij dus niet "dingen waar je vanaf moet", "problemen die opgelost moeten worden" of "ziekten waar medicijnen voor zijn".
Voor mij zijn levensgebeurtenissen een soort inwijdingen. Ik krijg steeds meer zicht op "wie ik ben". Ik laat ook telkens iets achter me (illusies, vooroordelen) en kan steeds lichter (vrijer) verder. En door die levenservaringen voel ik me ook steeds meer verbonden met anderen.
Ik denk dat als iemand volledig in staat is het leven te zien en te accepteren zoals het is, hij geen energie meer verliest aan het "bevechten, verbeteren of veranderen" ervan. Hij zal zich dan niet langer verliezen of verzanden in zijn emotionele reacties erop (jalousie, verlangen, gevoelens van on(ge)rust(heid) of onrechtvaardigheid). Deze schijnbaar tegenstrijdige emoties zullen hem dan niet langer 'verscheuren' of scheiden van anderen. Maar hij zal ze begrijpen als voortkomend uit éénzelfde bron. Hij zal niet langer zijn eigen huid proberen te redden. Hij zal dan eindelijk datgene kunnen doen wat hem te doen staat ten dienste van anderen.